Even stilstaan

Er zijn zo van die momenten
in het leven
…
Die je doen stilstaan
Die je doen nadenken
Die je doen vloeken
…
En dit is een van die momenten

Het verlies van een vriend

Tony was een prachtmens met een zeer warm hart op de juiste plaats.
2 weekjes jonger dan ik, en voor zover ik wist in de fleur van z’n leven.

Ik heb hem eerst leren kennen als collega in een andere dienst,
daarna hebben we samengewerkt,
maar af en toe moest hij toch ook eens tegenwerken,
want Tony was zeker geen heilige
maar toch was er naast de collegialiteit die vriendschap.

We zijn samen op pensioen gegaan, en hebben dat samen gevierd, zoals gewoonlijk:
met lekker eten en een goed glas.
En toen dat uniform wegviel, bleven we gewoonweg vrienden.
We zagen mekaar niet zo dikwijls, maar wanneer dat het geval was, hadden we lol en konden we lachen.

Wat ik niet wist, was dat hij ziek was.
Niet zagen, niet klagen, maar leven
Zo was hij.

En daarom heb ik gevloekt.

We hadden nog willen samenkomen,
nog een pint willen drinken,
nog eens lekker eten,
nog eens een paar keer goed lachen.

En nu?

Miriam weet dat ze altijd op mij en Marielle kan rekenen, en ook op de andere vrienden.
We zullen Tony, maar zeker ook haar, niet vergeten.
We zullen zeker nog samenkomen, aan hem denken en op hem klinken.

Er zijn nu twee verjaardagen waar ik een glas zal heffen op z’n gezondheid.

 

Foto : Grijs en triestig, zo voel ik me nu
Marcel

Overstromingen

Een beetje regen is goed voor de tuin
en af en toe een beetje meer ook
…
Maar wanneer de beek
de straat overneemt
…
Dan is het van het goede te veel.

Ja het heeft geregend

En veel, heel veel zelfs.
Wanneer de Lot, de Aveyron en de Tarn buiten hun oevers treden dan loopt er veel water door. Water dat in de aangrenzende valleien gevallen is zoals hier bij ons.

Het water dat jullie hier zien is normaal een beekje dat je amper ziet lopen, maar dat hogerop zoveel water heeft moeten opvangen dat het gewoon niet meer onder de brug door kan.
De weg stond hier over een afstand van meer dan 100 m helemaal onder water.
En dit gebeurde niet alleen hier bij ons, maar in de ganse streek.
En dat water moet dan allemaal naar die 3 grote rivieren.

Intussen is het weer een beetje gekalmeerd, maar er wordt alweer veel regen verwacht voor de komende dagen.

Een kleine indruk van de overstromingen in de regio in beelden.
En voor hen die toegang hebben tot Facebook, nog een reeks foto’s.

Het hout is binnen

Vorige keer hebben we jullie gezegd dat we brandhout moesten zagen.
We hebben het gelukkig binnen gekregen net voor die zware regenval.
We hebben in totaal ongeveer 8 m3 kunnen verzamelen.
Er is een deel dat nog een beetje moet drogen, maar dat lukt wel.
We zouden genoeg moeten hebben voor de rest van het seizoen.

Het dagelijkse leven en de site

Er zijn een aantal kleine wijzigingen gebeurd in de site, maar niet genoeg om er speciaal over te spreken.

Inzake de werken zijn we het eindelijk eens geraakt over een aantal zaken.
Zo hebben we eindelijk onze “huisstijl” kunnen vastleggen en beslist welke materialen we zullen gebruiken voor de isolatie en de verbouwingen.

Binnenkort hopen we te kunnen beginnen aan de uitgravingen voor de onderbouw.

En we hebben gemerkt dat die gedroogde eendenborst nog een weekje of 2 verder moet drogen en dat we volgende keer iets guller mogen zijn met de “piment d’Espelette”.
Maar het is al beslist: vlees drogen op die manier gaan we meer doen.

Valentijn

En ja het is weer 14 februari, dus tijd om elkaar alle liefde van de wereld toe te wensen met bloemetjes, geurtjes, romantische etentjes of andere cadeautjes.
Maar er zijn nog 364 andere dagen in het jaar waar de liefde misschien wat moeilijker verloopt.
En dan moet je er ook staan voor mekaar.

…

 

Foto : Le ruisseau de la Fouillade in Rulhe
(c) Marcel & Marielle

Hout en andere dingetjes

Van
… dat snijdt geen hout
over
… Uit het juiste hout gesneden
naar
…
Tout bois est gris
quand il est réduit en cendres.
…

Wat doet een mens zoal

bij niet al te best tot echt slecht weer?

Van alles dus.
Van binnenwerkjes wanneer het buiten regent dat het giet,
tot hout zagen en klieven wanneer het eens niet te nat is.
De moestuin is met dit weer echt geen optie, enkel het voorzaaien in de serre kan beginnen.

En wanneer je echt geen zin hebt om te werken, dan ga je wat aan de computer zitten.

Nalatig geweest

We hadden het brandhout een beetje op z’n beloop gelaten, tot we vaststelden dat we de winter niet zouden uitdoen met hetgeen er nog onder dak lag.
De winter was lang, koud en guur en we hadden nogal wat dennenhout verbruikt en dat vliegt  er sneller door dan eik of es.
Dat werd dus even zoeken naar hout dat sapdroog was en niet te nat van het vele water dat er op gevallen was.

Gelukkig hebben we er nog een beetje van gevonden en dat konden we dus verwerken zodat we in ieder geval genoeg hebben tot ergens mei-juni.

Maar we weten wat doen in onze “lege momenten”: onze houtvoorraad weer bijvullen.

De moestuin.

Tja daar valt niks over te zeggen behalve dat de grond volledig doorweekt is.
Het water stroomt zelfs door de gangen van mollen, woelratten en muizen naar beneden.

Het enige dat we kunnen doen is beginnen met het voorzaaien van enkele groenten zoals aubergines, paprika’s, pepers, …
Dat moet dan wel gebeuren in een beschutte en verwarmde omgeving want de koude serre is nog te koud en de winter is nog lang niet voorbij.

Binnenwerkjes

We hadden een probleem met enkele oudere TL lampen in de schuur, dus werden die vervangen.
Maar we weten intussen dat we bij die firma nooit nog iets bestellen. Hun materiaal is zodanig “chinees” dat je nergens anders vervangstukken of  lampen kan vinden. En dan is het materiaal ook nog eens niet heel stabiel, het is absoluut niet vormvast. Je monteert het en dan moet je er afblijven tot je het boeltje helemaal moet vervangen.

Dan moest de klink van de slaapkamerdeur ook nog gerepareerd worden, want de deur was een beetje verzakt.

Intussen moesten er ook nog wat restgroenten uit de diepvries verwerkt worden, dat werd dus weer veel soep.

Aan de computer

We zijn nog steeds bezig met die foto’s, dat is inderdaad een werkje van lange adem.

Dan zijn we bezig aan onze sites.
Eerst en vooral deze hier natuurlijk.

  • De menustructuur is hier en daar wat aangepast
    zodat het er een beetje logischer uitziet.
  • We zijn voor een deeltje al door de verbouwingsblog heen.
    Daar hebben we de vakantieblog volledig herwerkt.
    We hebben de structuur van het deel over de kluskarweien veranderd
    en ook weer enkele pagina’s toegevoegd, zoals die over de poort, de voordeur(en), enz…
  • We zijn ook bezig aan het deel over onze uitstappen.
    We kijken hoe we een aantal onderdelen kunnen onderbrengen op en andere plaats zodat ze niet te veel storen in deze site waar we berichten over ons dagelijks leven en het verbouwingsproject.
  • Het tuingedeelte wordt pagina per pagina overgezet naar de site waar Marcel zich kan uitleven in het uitleggen van wat een boerenleven hij heeft..
    Maar we denken er ook aan om onze stambomen en een groot deel van onze “wandel en trektocht pagina’s” ergens anders onder te brengen.

Nog enkele dagen geduld

En dan kunnen we eindelijk proeven van die gedroogde eendenborst.
De 3 weken droogtijd zijn bijna voorbij.

En wanneer dat goed gelukt is, gaan we kijken wat we nog zo al kunnen drogen.
We hebben al enkele ideetjes met biefstuk of een varkenshaasje.

Foto : Onze houtschop is bijna leeg
(c) Marcel & Marielle

M&M in Frankrijk!

Je zou kunnen zeggen:
Laat je verleden achter
…
Maar wij zeggen liever
“Kijk vooruit”
…
We hadden gezegd dat
er veranderingen op til waren

mnmvdm punt fr

De kogel is door de kerk,
Alea iacta est (voor de fans van BDW)
…
We waren de beperkingen van dat gratis abonnement beu,
en we hebben altijd al een hekel aan die reclame gehad.
En dan was er nog die kwestie van: hoe was dat juiste adres nu weer, was dat wordpress com of org?
Nu is het gemakkelijker:
Marcel en Marielle in frankrijk: mnmvdm.fr
…
En “last but not least”: e-mail
We zijn vanaf nu inderdaad per mail bereikbaar via deze domeinnaam:
De 2 voornamen elk op zich:
marcel apenstaart mnmvdm punt fr
marielle apenstaart mnmvdm punt fr

De site zelf blijft zoals hij is

Maar we blijven hem bijwerken.
Momenteel zijn we bezig om heel dat klus- en karweigebeuren tijdens onze vakanties vroeger te herwerken zodat er tenminste wat ruimte vrijgemaakt kan worden voor andere zaken.
Ook het kokerellen gedeelte wordt onder handen genomen.
We hebben al onze blogberichten aangepast zodat daar ook die voetregel staat met uitleg over de foto. Op die manier blijft de samenhang over de ganse site beter behouden.

Het kan zijn dat er in het begin hier of daar een link misloopt door die naamswijziging, maar laat ons dat dan asjeblieft weten.
We zitten intussen aan bijna 300 pagina’s en berichten, die gaan we echt niet alle dagen allemaal bekijken om te zien of er iets mis is.

Marcel is aan de beterhand …

Maar nog niet helemaal de oude.
Maar hij is langzaam aan terug begonnen met het zwaardere labeur, maar moet nog regelmatig rusten.
Het was inderdaad een lelijke griep deze winter. Gelukkig was hij gevaccineerd.

En Marielle???
…
Zij is en blijft die eeuwige heen-en-weer stuiterende spring-in’t-veld.

Lekker eten.

We hebben onlangs van die zelfgemaakte gekonfijte eendenborst gegeten met “pommes sarladaises“.
Wanneer je eendenvet hebt in overvloed, gebruik je dat toch.
Het was gewoonweg heerlijk.

Om te eindigen

Het weer is niet om over naar huis te schrijven:
“Pluie qui dure en janvier
…
suffit pour toute l’année”

En het blijft inderdaad regenen de laatste tijd.
Af en toe kunnen we wat hout zagen en opruimen buiten,
Maar de moestuin zal moeten wachten, net zoals het snoeien van de appelaars.
…
Maar we beginnen binnenkort met iets definitiefs aan het huis.
Eindelijk.

Foto : Avondlucht in december 25
(c) Marcel & Marielle

Exact 20 jaar geleden

de heilige Gildas:
voor vandaag belooft hij niet veel goeds
want het regent
…
en dan zou het vriezen eind februari
…

Maar in 2006

Zat de heilige Gildas in de sneeuw.
En dat moet redelijk zeldzaam zijn, want we vonden geen spreekwoord over St Gildas in de sneeuw.

Vandaag in 2026 regent het oude wijven , pijpenstelen of mannen …
afhankelijk van de bron
en dat belooft weinig goeds…
…
Maar toch een indruk van toen:

Dat was een hoop sneeuw zoals de ouderen hem zich moeilijk konden herinneren.

60-80 cm in 1 enkele nacht.
Gelukkig waren op dat moment terug in België.
Gelukkig hebben we buren die af en toe leuke foto’s maken.

Marcel begint te herstellen.

Het was een lelijke griep, ondanks de vaccinatie.
Maar omdat hij in “de goede oude tijd” te veel gerookt heeft, zijn z’n longen nogal vatbaar voor complicaties en dus heeft-ie er een pneumonie bovenop gedaan.

Maar intussen ist-ie weer aan het werk, rustig aan met pauzes, maar aan het werk…

De site wordt permanent aangepast.

De wijzigingen zullen we over een paar dagen verduidelijken, maar we kunnen nu al zeggen dat we een hoop tijd gestoken hebben in de verbouwingsblog en dat er ingrijpende dingen bezig zijn op andere plaatsen.

En er zijn wijzigingen op til.

En zelfs fameuze…
En ze hebben toch enkele eurootjes gekost.
Maar ze zullen ons blog-leven iets makkelijk maken.

Nog even wachten.

Foto : Eerst had Mariëlle ons eigen huis niet herkend
(c) onze buren

Huisgemaakte conserven

Wie de Franse plattelandskeuken kent
kent de klassieke wintergerechten
of die lekkernijen die in de winkel enorm duur zijn.
…
Daarom hebben we geprobeerd om ze zelf te maken.
…
En het is eigenlijk niet zo moeilijk.
Je moet alleen geduld hebben.

Het begin

viel eind september vorig jaar tijdens onze jaarlijkse fietstochtjes rond Cahors.
Tijdens het opzoeken van enkele bezienswaardigheden om te bezoeken tijdens onze ritten, kregen we opeens een publiciteit voor onze neus van een “groothandel in eend”. Die deed een “destockage fin de saison” zoals ze dat hier noemen en de prijzen zagen er wel interessant uit.

De dag daarop kwamen we daar toch “toevallig” voorbij en zijn we eventjes binnen gesprongen.
Bleek die groothandel samen te werken met een grote eendenboerderij en er moest plaats gemaakt worden voor het eindejaar.
Een dagje later hebben we dan “onze slag geslagen“.

Om een ideetje te geven:

  • Verse foie gras
    laagste prijs in de winkel: ongeveer 65€ per kg
    voor ons: 29,99 € per kg
  • Foie gras mi-cuit
    laagste prijs in de winkel: 70 – 80 € per kg
    voor ons: 39,99 € per kg
  • Eendenborst
    laagste prijs in de winkel (voor een redelijke kwaliteit): vanaf 15€ per kg
    voor ons: 14,50 € per kg (maar dan wel een mooie kwaliteit)
  • Eendenbout (cuisse de canard)
    laagste prijs in de winkel: ongeveer 10€ per kg
    voor ons: 5,90 € per kg

En we hebben ons niet tot dat beperkt hoor. Wanneer we zeggen dat we onze slag geslagen hebben, dan zat de auto goed vol.

Aan die prijzen

Laat je niks liggen.
Vooral niet wanneer je weet dat de bewerkte producten in de winkel nog stukken duurder zijn.

We hebben dus ingekocht met het vooruitzicht om zelf onze conserven te maken.
Zo kost de gedroogde eendenborst bijvoorbeeld vanaf 50€ per kg, terwijl er eigenlijk geen werk aan is. Je moet alleen geduld hebben.
De gekonfijte eendenbout gaat vanaf ongeveer 15€ per kg.

Dit weekend was het dan zover.

We hebben zowel gedroogde eendenborst als gekonfijte eendenbout gemaakt.

Op zaterdag de voorbereiding:
alles inzouten, en dan  tot zondagochtend in de koelkast laten liggen.
Het vlees moet eerst een beetje drogen en dat doe je met grof zeezout. Je mag dus niet op een kilootje zout kijken.

Op zondag de werkelijke bereiding:
de bouten eerst ontzouten en dan in een grote ketel laten sudderen in eendenvet (wat anders) en dan in potten in de sterilisator.
En de eendenborst moet je eerst ook ontzouten, vervolgens aan de vleeskant lekker pittig kruiden en dan moet die opnieuw voor 3 weken in een handdoek de koelkast in. En het is hier dat je 35 € per kg “verdient”.

De recepten

Komen later wel op de site, maar we hebben ons gebaseerd op de volgende:

Maar hoofdzaak

is dat je lekkere conserven hebt, beter dan die van in de grootwarenhuizen, en dat ze niet teveel kosten.

…

Foto : Eendebouten in de ketel
(c) Marcel & Marielle

Mylokaphéphile

Een theofiel
houdt van Theo’s.
…
Een caféfiel
zou een tooghanger kunnen zijn
…
Maar eigenljk hadden we gewoon
een opvallende titel nodig
…
om jullie aandacht te krijgen.

De uitleg staat onderaan.

Niks te melden

Buiten de griep van Marcel en zijn herstel is er niet veel te melden.
Enkel dat we ons bewust zijn geworden van het feit dat we intussen een enorme verzameling foto’s bij elkaar hebben gesprokkeld.
En dan komt daar nog eens die rommel bij die Whatspp en al die andere foto-apps er bovenop creëren. Je hebt dubbele foto’s, en dubbele van dubbele, dan nog eens miniaturen van al die foto’s en dubbele.
Je wordt er gewoon gek van.

Maar werkelijke foto’s, zonder dubbele, dat zijn er toch al iets meer dan 25.000.
Dus zijn we bezig met al die foto’s samen te brengen, te bekijken, te ordenen, …. en alles wat er zowat komt bij kijken.
Maar daar zit ook een hele hoop rommel tussen waarvan we zelfs niet meer weten waarom ze genomen zijn of wie er nu eigenlijk op staat.
Er is al een hele hoop weggegooid, en er zullen er nog volgen.

En dan de site en blog

Daar zij we ook aan bezig, want door al die foto’s te bekijken zijn we ons bewust geworden van wat we allemaal zoal gedaan hebben.
Naast het gewone werk hebben we blijkbaar veel wandelingen en fietstochten gemaakt.

We zij dus begonnen met dat deel over onze uitstappen onder handen te nemen, maar er is nog veel werk aan.

En Marcel moet zich absoluut weer eens gaan bezighouden met die site over het tuinieren, want daar heeft hij ook weer een tijdlang niks gedaan.
…

Bijgevolg …

zullen we jullie de eerste dagen en weken blijven lastigvallen met nieuwe berichten en berichtjes.

Molafabophile

Is een ouder woord voor mylokaphephile.

Myla / mola : oud-Grieks en Latijn voor malen
kaphe / fabo: nieuw-Grieks voor koffie en Latijn voor boon
philie : oud Grieks voor houden van

Maar allebei komen ze neer op “koffiemolenverzamelaar“.
Een woord dat Marcel onlangs tegengekomen is in de almanach van Rustica.

…

Griep

Het komt te paard,
en vertrekt te voet.
…
maar in het Frans klinkt het leuker
…
La grippe c’est comme l’amour,
ça s’attrape dans la rue et ça finit au lit.

Nieuwjaarsfeest

We zijn, zoals ieder jaar, naar het nieuwjaarsfeest geweest in de feestzaal hier.
En jawel hoor, er waren mensen aanwezig die “een beetje hoestten”, “mais ce n’est rien, un petit rhume”.

Dus zit Marcel sinds een paar dagen thuis met een knoert van een (bevestigde) griep en dat ondanks zijn vaccinatie. Zonder vaccinatie had hij waarschijnlijk in het ziekenhuis gelegen.

Zelfs Marielle zit met een vervelende hoest, maar gelukkig geen griep.

En het is berenkoud

Dus geen weer om buiten te werken. Maar best ook, anders zou Marcel zich te pletter ergeren.

-10°, -11°
Het is lang geleden dat het hier nog zo koud was, maar we herinneren ons nog die ene winter dat de waterleiding in de schuur bevroren was en dat we water bij de buren moesten gaan halen en de schuur met zo een petroleumkacheltje moesten opwarmen om ons na 2 dagen opnieuw te kunnen wassen.

Maar zover zijn we nog niet en het einde van de vriesperiode is in zicht.
Maar het gaat nu dus regenen op die bevroren ondergrond …

Bijgevolg …

hebben we tijd om foto’s te sorteren, te klasseren en om aan de site te werken.
Dat is de simpele reden waarom er deze dagen zoveel berichten verschijnen op de site.

…

Foto : Kerst aan le Lacdu Pareloup.
(c) Marcel & Marielle

Onze beste wensen

er komt een kantelmoment aan

Marielle
… verlaat het jaar dat ze 70 werd,
Marcel
… begint het jaar dat hij 70 wordt.

In de Aubrac ligt alweer de eerste sneeuw
Zelfs hier in Rulhe heeft het al gesneeuwd

En we leven nog …

Zoals wel meer gebeurt, hadden we dit jaar weer enorm veel te doen.
Dat bezig zijn houdt ons jong.
En we hadden even ook niet veel zin om aan deze site of blog te werken.

Intussen hebben we de zaken weer min of meer op orde en is er weer meer tijd om te schrijven, om foto’s te sorteren, een lekkere glühwein of een fris pintje te drinken, …

We hebben alweer heel wat achterstand.

Want we hebben in 25 opnieuw veel gefietst, gewandeld, gewerkt, gekookt, en wat nog allemaal …

Het jaar was een ramp voor de moestuin. Voor de boomgaard ging het en hebben we ongeveer 350 liter appelsap kunnen persen.

We hebben dan ook eindelijk een niet al te dure tractor op de kop kunnen tikken. Het is een oud beestje en er is wel nog wat werk aan, maar we kunnen de weides op en de bossen in.
En ook dit jaar heeft onze oude graafmachine “wat probleempjes” gehad

We hopen om die verhaaltjes dit jaar wel te kunnen vertellen.

En dan blijft ons nog maar 1 ding te doen en dat is jullie

een voorspoedig 2026 in goede gezondheid

toe te wensen

Foto : Sneeuw in Rulhe op de verjaardag van Marcel
(c) Marcel & Marielle

Kerstversiering

Feest van het licht
Midwinterzonnewende
Jul, Kerst,
…
Allemaal benamingen
voor een feest dat iedereen kan vieren

Kerstmis

Alhoewel Marcel een overtuigd atheïst is, kan hij de kerstperiode perfect koppelen aan het feit dat de dagen vanaf dan weer lengen, en tegelijkertijd hebben we allebei onze verjaardag in die periode.

Kerstversiering thuis

Zelf houden we ook wel van een beetje kerstversiering, maar Marielle dan toch nog ietsje meer dan Marcel.
Dus verandert de versiering wel een beetje ieder jaar. Via de foto hieronder heb je toegang tot onze google foto’s hierover.

Sommige mensen …

… versieren een “ietsiepietsie” meer …
En daar gaan we natuurlijk naar kijken, zoals in

Roussenac

Deze meneer begint al ergens in november…
En ook hier verandert de versiering een beetje van jaar tot jaar.

…
En dan heb je mensen zoals Mr Calmels in
…

Decazeville

Wanneer je spreekt van hééééél véééél kerstversiering, dan moet je hier zijn.
Mr Calmels stelt zelfs zijn tuin open voor het publiek, je kan doorheen die decoratie bijna tot aan z’n voordeur wandelen.
Maar het resultaat is dan ook adembenemend te noemen.
Hij haalt er dan ook iedere keer de lokale pers mee.

Gelukkig krijgt hij toch ook en beetje hulp van de stad, maar zijn installatie is dan ook de moeite waard:
Zo gebruikt hij onder andere 55.000 LED lampjes, 1,6 km elektriciteitskabel en 3,8 km aan lichtkettingen.

Albi

Elk jaar organiseert de stad een heel kerstevenement met een gigantische kerstboom, een kerstmarkt, attracties, een videoprojectie op de kathedraal en natuurlijk veelkleurig versierde straten.
We doen dan ook ons best om elk jaar een tripje te maken om dat spektakel te zien.

…

En zo hebben we onze versieringshonger voor deze kerst alweer gestild.

Foto : Een stukje kerst in huis
(c) Marcel & Marielle