De avonturen van Castard

2013

Castard is inmiddels al anderhalf jaar oud en heeft ons al menig kopzorgen gebaard, maar gelukkig konden we er naderhand meestal wel om lachen.

1. Honden

Castard kan geen honden rieken of zien of hij moet er achteraan. Laat je hem doen dan schopt of bijt-ie ze gewoon in stukken.
En als je weet dat er in ons dorp slechts 2 huizen zijn zonder honden, kan je je indenken dat hij ons heel wat kopzorgen heeft bezorgd.

Er zijn 2 uitzonderingen:

1. “Bounk”: een oude langharige scheper van de directe buren, maar met een sterk karakter en scherpe tanden. Hij en Castard kunnen mekaar niet uitstaan, maar er bestaat een soort gewapende vrede tussen hen. Zolang ze mekaar niet te dicht naderen doen ze of de ander niet bestaat.
2. “Topaz”: de hond van onze vriend de dakdekker. Die hond heeft-ie gekend van kleinsaf en beide beesten respecteren mekaar, maar ook vanop afstand.
3. Later heeft er zich nog een 3de uitzondering bijgevoegd.
   “Irzam” een korthals jachthond van de andere buren. Die mocht telkens mee wanneer die mensen voor onze ezel(s) zorgden wanneer wij niet konden.

Een aantal honden heeft echter al mogen ondervinden dat de wei waar ze vroeger nogal eens konden komen, nu het territorium is geworden van Castard. Zelfs de grootste schooier van het dorp zal geen etensafval meer komen halen op de mestvaalt zoals vroeger. Ik heb hem kort na de aankomst van Castard een paar dagen zien manken. Ik veronderstel dus dat hij kennis gemaakt heeft met de hoeven van ons wildebeest.

2. Koeien

Castard is opgegroeid tussen de koeien. Hij stond wel bij z’n moeder maar het merendeel van de beesten rondom hem waren koeien.

Hij kan dus geen koe zien zonder “verliefd” te worden.

En als je dan weet dat er in de weien rondom regelmatig nogal wat koeien staan …

3. Springbeest

Alhoewel je het niet zou verwachten als je hem ziet sloffen en sjokken: Castard is een geweldige jumper. Dat hadden we al zeer snel door.
Eerst hadden we de wei afgezet met enkel een elektrische afsluiting op plastieken piketten met een hoogte van ongeveer 120 cm. Dit in afwachting op beter weer om houten palen te zetten.
Van de elektriciteit heeft-ie inderdaad wel schrik, maar de hoogte vormt voor hem geen probleem wanneer hij een hond ziet. Al de eerste dag zat hij achter een kleine witte Terier aan (die van de cesar-reclame). Castard was dus gewoon los over die 120 cm gegaan.
Diezelfde dag nog hebben we in de gietende regen een groot gedeelte van die plastieken piketten vervangen door de 150 cm hoge houten exemplaren.

En die hebben inderdaad een tijdlang geholpen…

Tot Marcel die zomer met de bosmaaier bezig was.
Castard liet hem rustig begaan zolang Marcel maar naast de wei bleef. Hij was wel wat nerveus van het lawaai, maar na bijna een dag dachten we dat hij er wel aan gewend was en dat Marcel de netels in de wei kon neerhalen.

Dat was dus zonder Castard gerekend: Marcel was nog niet goed begonnen of Castard was niet meer te zien. Eerst dachten we dat hij naar de beek was gelopen om beschutting te zoeken tussen de bomen en de struiken daar.
Maar daar was hij niet. …
We hebben de ganse wei afgezocht om te zien of hij zich niet ergens verstopt had … hij was niet te vinden.
Er was ook geen schade aan de omheining te vinden, geen haren aan de prikkeldraad, …niks

Bleek hij dus in paniek ergens over die 150 cm gesprongen te zijn .
Gelukkig hadden we hem snel teruggevonden: in een wei vlakbij … bij de koeien

Probleem is natuurlijk dat als een paard (of muilezel in dit geval) weet waar hij kan ontsnappen, hij dat opnieuw zal doen en natuurlijk op dezelfde plaats…
Alleen wisten we niet waar hij gesprongen was en was het zaak om de meest evidente plaatsen zo snel mogelijk te verhogen.

Zo gezegd … maar nog niet zo gedaan. Het was immers laat op de dag en dan begin je geen grote werken meer.

… Tot de buurvrouw om 10 uur ’s avonds belt met de laconieke mededeling dat Castard bij hen voor de deur staat.

Dan begin je dus om 10 uur ’s avonds met het provisoir verhogen van de afsluiting.

’s Anderendaags en de dagen daarop was het zaak om de omheining te verhogen en te verstevigen met extra palen en prikkeldraad.

Intussen is de omheining op de meeste plaatsen verhoogd tot ongeveer 175 cm.
Sindsdien hebben we hem niet meer weten springen …

4. Houdini

Met een omheining van 175 cm hoog, extra prikkeldraad en nog enkele strategische verbredingen en optische elementen moet je als muilezel al van goeden huize zijn om toch nog weg te geraken.

Op een dag krijgen we bericht van een buurvrouw dat onze muilezel in de buurwei stond …
… bij de koeien!!!
Blijkbaar was hij weer eens verliefd geworden op een Bella met mooie ogen.

De vraag van 1 miljoen was nu natuurlijk: “Hoe heeft-ie dat nou weer geflikt?”

OK, er was een plaats waar hij -met moeite weliswaar- over de omheining zou kunnen springen, maar dan moest-ie niet alleen hoog, maar ook nog eens ver springen.
Dan zouden we hem kunnen inschrijven voor een jumpingwedstrijd en die nog eens met gemak winnen ook.
Maar, we hebben voor alle zekerheid de omheining daar dan maar op 2 meter gebracht, met 3 rijen prikkeldraad en 4 rijen schrikdraad. Castard kwam laconiek eens kijken en je zag hem denken “wat doen die zotten daar?”.  Vervolgens hebben we Castard terug naar z’n eigen wei gebracht …

En ’s anderendaags ’s ochtends … stond ie verdo**e weer bij de koeien.
Nog eens alles gecontroleerd en opnieuw gecontroleerd. En er was misschien een mogelijkheid om via de beek ergens in die andere weien te geraken. Dus hebben we in de beek op een aantal evidente plaatsen de omheining verbeterd met nog enkele extra rijen prikkeldraad.
Er lag daar ook een omgevallen boom die vanuit de beek omhoog lag naar de buurwei, maar daar waren geen sporen op te zien. En weer zag je Castard komen kijken en denken “Wat doen die zotten daar?”…

Castard kwam terug naar de wei…
… en geen uur later …
… stond hij weer bij z’n liefje

Dus hebben we laat in de namiddag de boom maar afgezaagd en Castard bij z’n vriendinnetjes laten staan.

’s Anderendaags ’s ochtends, wij terug naar de beek om de omheining rond die boom nog eens extra te verstevigen met omheining voor schapen en nog eens extra prikkeldraad. We hebben toen ook de volledige configuratie van z’n drinkplaats omgegooid zodat hij meer door het water kon waden en iets meer oever tot z’n beschikking had.
En permanent hing Castard rond in de buurt.

Eén plaats in de omheining hadden we echter met rust gelaten omdat een ezel van 150-160 cm schofthoogte toch niet op z’n knieën onder een schaapsomheining zou doorkruipen, waarbij hij eerst een ander stuk schaapsdraad moest omhoog duwen om dan in een stuk van de beek te komen met zeer steile oevers en overal prikkeldraad waar hij dan ook onderdoor zou moeten kruipen.
Dat zou hij toch niet kunnen…
…
… ’s Anderendaags hebben we dat stuk dus toch maar “extra” vastgezet en “extra” beveiligd met nog eens een “extra” stuk schrikdraad. Sindsdien is hij -tot nu toe- in de wei gebleven.

Bleek dus dat hij inderdaad op z’n knieën onder dat ene stuk schaapsdraad doorkroop om 10 meter verderop bijna op z’n buik onder de prikkeldraad gekropen was.
We hebben gewoon de omgekeerde weg gevolgd: vanuit de buurwei gaan zoeken naar sporen en die waren wel degelijk daar te vinden.

Sindsdien is Castard nooit meer ontsnapt.

5. Lekkerbek

Castard is een snoeper en dat weten we. Hij is gek op wortels , appels en vooral op de speciale voederkorrel die je voor paarden kan kopen. We passen dan ook op dat we de bak met die lekkernijen niet laten openstaan. Die bak -samen met de bak met kippenvoer- staan in zijn nachtschuilplaats. Daar krijgt hij ook zijn hooi en kan hij schuilen voor regen of wind wanneer hij daar zin in heeft. Overdag gaat het kippenhok open en heeft Castard geen toegang tot z’n schuilplaats.

Maar hij heeft ook zeer graag kippenvoer. Op een avond waren we vergeten om die bak dicht te doen na het lokken van de kippen om ze voor de nacht in te sluiten. (Er zijn hier massa’s vossen in de omgeving, en die lusten wel eens een lekker kippetje).

Gevolg was dat Castard gedurende een 3-tal dagen niet gegeten heeft. Zelfs geen hooi, appel of wortel wou hij hebben.
Hij heeft daar op 1 nacht ongeveer 10 kg kippenvoer naar binnen gespeeld.
Sindsdien kijkt hij ook elke avond opnieuw of die bak niet openstaat. Ik denk dat we die bakken best ergens anders neerzetten, maar dan wordt het iedere dag slepen met alle voer voor hem en de kippen.

…

Volgende jaren volgen binnenkort
.

---