Permacultuur

Het grote woord is eruit …
… de methode volgens dewelke we gaan werken …
… en de filosofie erachter!

Hoe zijn we daar geraakt?

We wilden al van in het begin “biologisch” tuinieren, zo dicht mogelijk bij de natuur, zo natuurlijk mogelijk.
Maar “biologisch” is een heel uitgerekt begrip dat meerdere dingen toelaat die aan ons niet besteed waren.
Wanneer je goed zoekt, zal je zien dat zelfs in biologisch tuinieren bepaalde chemische middelen toegelaten zijn, en dat wilden we absoluut niet.
We zagen dus dat het biologische denken dan toch niet zo dicht bij de natuur stond als we dachten en zochten verder.

Zo zijn we van de ene naar de andere methode gesprongen om uiteindelijk uit te komen bij een filosofie die ons wel aansprak.

Wat is permacultuur?

1. Permacultuur is in de eerste plaats een filosofie.
   Het is een manier van leven, gebaseerd op respect.
   Respect voor je medemens, respect voor je leefomgeving, de natuur, de dieren, de planten, het klimaat …
2. Vervolgens heb je een aantal werkingsprincipes
   Die zijn enerzijds gebaseerd op het doorgronden van de natuur en er de nodige lessen uit trekken.
   Anderzijds ga je hetgeen dat je geleerd hebt gebruiken om de natuur een deel van je werk zelf te laten doen.
   Het gevolg is dat je niet alleen minder werk zal hebben in je tuin, maar ook een beloning terugkrijgt in de vorm van gezond biologisch verantwoord eten.
3. Het is een loslaten van oude regeltjes en oude gebruiken.
   Het is vertikken om te doen “omdat iedereen zo doet”, omdat “onze vaders en grootvaders” zo deden…
4. Het is ook durven openstaan voor nieuwe inzichten.
   Maar die dan ook aanpassen aan je eigen noden, aan je eigen terrein, maar tegelijkertijd elke nieuwigheid aftoetsen aan de principes.
   Je mag dus zeker niet zomaar elke nieuwe hype achterna lopen.

Wat is het volgens ons niet?

Wanneer je het internet begint te doorzoeken, kom je onvermijdelijk op sites terecht die zweren bij de strikt theoretische aanpak, die koste wat kost vasthouden aan de regeltjes,  en panikeren wanneer je daarvan afwijkt. Wij noemen ze graag de fundamentalisten.

Zelfs David Holmgren stelde al onmiddellijk dat je altijd moest denken vanuit de bestaande situatie en je handelen er naar af moest stellen.

Er zijn een aantal principes die in een bepaald geval wel nodig kunnen zijn, maar in andere gevallen dan weer niet.
Zoals de “heuvels”: die zijn nuttig op een drassige ondergrond of op een ondoordringbare ondergrond. Maar wanneer je beschikt over een normale grond, kan je best zonder.
Zoals het mulchen dat inderdaad nodig is, maar niet wanneer je in het begin van de lente warmte bij je plantjes moet brengen en de grond moet opwarmen met het beetje zonneschijn dat er is.

Maar nogmaals:

Permacultuur beperkt zich niet tot de moestuin, de composthoop of de bloemenborder. Het is een levensfilosofie.

In dit hoofdstuk zullen we onze ervaringen, onze bevindingen, onze overpeinzingen, … neerpennen.
Hetgeen wij hier dus schrijven is geen wet, is niet heilig, en staat waarschijnlijk vol “overtredingen” tegen de religieuze regeltjes van bepaalde fundamentalistische strekkingen.

.

---