Dit artikel heeft absoluut niets denigrerends of beledigends in de zin.
Onze vaders en grootvaders bewerkten hun moestuintjes zoals ze van hun vaders en grootvaders hadden geleerd en gaven hun kennis en methodes door aan hun zonen in respect van tradities en algemene kennis
Hoe gingen zij te werk?
Bemesten
Na de laatste oogst droegen onze grootvaders mest naar de moestuin zodat die tijdens de winter kon “besterven” omdat hij anders te rijk was en het nieuwe plantgoed zou verbranden.
Onkruid bestrijden
Net voor het tuinseizoen begon werd dan eerst alle onkruid deftig aangepakt met een vernietiger van het juiste merk. Kwestie dat die “vuiligheid” voorgoed weg was.
Het omspitten zelf
Aan het begin van de moestuin werd een eerste voor gegraven en de uitgegraven grond werd dan met de kruiwagen naar het einde van de moestuin gedragen.
Vervolgens werd eerst met de platte schop de bovenste laag groen van de volgende voor vakkundig opgeschept en omgekeerd in de bestaande voor gegooid. Het aanwezige groen zou dan als meststof dienen voor de planten.
Eenmaal de toplaag omgelegd was, werd dan met de spade rustig en beheerst de grond opgespit en ook weer zoveel mogelijk ondersteboven in de bestaande voor gegooid. Brokken die het nodig hadden werden nog enkele keren klein gehakt met de spade. En zo ging dat dan voor na voor tot het op het einde waar de grond van de eerste voor in de laatste omgegooid werd.
Het zaaien en planten
Voor iedere groente werd dan een apart bed aangemaakt, het bed zelf werd vakkundig mooi plat getrokken en van het minste sprietje onkruid ontdaan. En dan werden de groentjes mooi op één of meerdere rijtjes gezaaid of geplant.
En dan kwam het werk:
Quasi permanent moest er geschoffeld worden om onkruid tegen te gaan en de grond mooi los te houden.
Er moesten liters water gegeven worden. en natuurlijk moest er al eens gespoten worden tegen ziektes en ongedierte.
En alles lag er mooi netjes bij, het leek wel een wedstrijd om de mooiste, meest gemillimeterde tuin.
Maar wat deden deze mensen dan verkeerd?
Ze deden omdat ze dachten dat het zo hoorde, ze hadden het zo geleerd.
Maar ze wisten niet echt wat ze deden omdat ze geen kennis hadden van de natuurlijke orde van de natuur, van de bodem. Ze hadden geen idee van nitraten, van erosie, van verspilling van water en energie.
Maar hoe zou het dan moeten zijn?
Laat ons dus eerst beginnen met een kijkje te nemen naar de grond, naar de bodem en hoe die georganiseerd is.
Bodemstructuur
Wanneer je naar een echt natuurlijke omgeving kijkt, ga je zelden naakte grond zien. De natuur houdt daar echt niet van.
Ten eerste moet je weten dat de bodem een complex geheel is, met verschillende lagen op verschillende dieptes met voor iedere laag een aangepast leven aan insecten, bacteriën en andere levende dingetjes.
En het is net die volgorde van lagen, met de juiste beestjes op de juiste diepte, dat de wortels kunnen groeien, dat het mycelium van de paddestoelen zich kan ontwikkelen, dat het voedseltransport kan plaatshebben.
Grondbewerking
Door de toplaag dus ondersteboven in de diepere voor te gooien, gingen onze vaders niet zorgen voor mest, maar het uitgestrooide mest en het eventuele groen werd gewoon verstikt en zou dus verrotten zonder dat de bodem er ook maar één greintje voedsel aan zou overhouden.
Door de bovenste toplaag volledig naar onderen te brengen, ga je dus al die bacteriën die zuurstof nodig hebben om te leven, naar een luchtledige omgeving en hen vakkundig de nek omdraaien.
Hetzelfde geldt voor de anaerobe bacteriën die vanuit de diepte naar boven gehaald worden.
Dat ondergrondse leven heb je nodig om de communicatie tussen planten mogelijk te maken en om ziektebestrijding mogelijk te maken, bodemleven dat nodig is om eventuele voedingsstoffen naar de haarwortels te brengen en om afgescheiden suikers van de haarwortels naar het ondergrondse leven te transporteren.
Door je grond om te spitten ga je dus het grootste deel van je bodemleven vernietigen.
Vervolgens ga je dus beroep moeten doen op kunstmatige middelen om je planten te doen groeien.
Naakte grond
Vervolgens ga je door het permanent naakt laten van de grond ervoor zorgen dat alle eventuele voedingsstoffen zeer snel doorgespoeld worden, waardoor de planten veel minder voeding krijgen dan ze eigenlijk zouden moeten hebben. Dat moet dan gecompenseerd worden door toegevoegde (kunst)mest die de nitraatvergiftiging van de grond nog verder in de hand werkt.
Je grond wordt ook buitengewoon gevoelig voor erosie door water en wind.
Tegelijkertijd loop jet het risico dat hij volledig dichtslaat bij heftige of langdurige regenval, waardoor nog meer grond zal weggespoeld worden.
Monocultuur
Door slechts 1 soort groente te kweken per bed, maak je die groep planten gevoeliger voor hun vijanden, en éénmaal je de witte vlieg in je prei hebt, kan je je hele bed vergeten, tenzij je massaal aan het spuiten slaat.
Resultaat
De oude methode van tuinieren creëert dus een enorm verarmde grond, zonder bacteriën, zonder mycelium, zonder opslagcapaciteit van water, zonder bodemleven, zonder reserve voor slechte dagen of hete dagen En die dan nog eens buitengewoon gevoelig is voor ziektes allerhande.
Tijd voor een andere aanpak.
…
.
Marcel & Marielle 