Categorie: Geen categorie

Veranderingen op til

Je kan anderen niet veranderen
Dus moet je bij veranderingen
jezelf veranderen,
…
van jezelf een andere zelf maken.

En dat doen we dus: veranderen

Niet alleen hebben we door de gebeurtenissen van 2023 onszelf veranderd, maar ook deze pagina’s veranderen met ons mee.

We hebben vastgesteld dat onze site/blog eigenlijk een rommelig zootje was geworden waar zelfs een kat haar jongen niet meer terug kon vinden.
Er gaat een hele hoop gebeuren, een aantal delen zullen volledig anders ingedeeld worden en er zal zeker een hele boel inhoud verdwijnen.
Maar er zullen ook nieuwe dingen komen.

Zinloze of verouderde pagina’s

We hebben gemerkt dat er een aantal pagina’s zijn die totaal niet of niet meer bezocht worden, zelfs niet door onszelf.
Verder hebben we een aantal dingen die niet meer up to date zijn en die we ook niet meer up to date kunnen krijgen.
Die pagina’s en onderdelen zullen dus als eerste verdwijnen.

Nieuwe site(s) en blog(s)

Een aantal van onze pagina’s zijn eigenlijk niet echt op hun plaats in een site of blog over het dagelijkse leven, maar kunnen beter ergens anders ondergebracht worden opdat ze beter tot hun recht komen.
Maar de verhaaltjes over ons project en ons dagelijkse leven blijven natuurlijk hier.

Er zullen dus een aantal andere sites komen waar we het meer in detail zullen hebben over het boerenleven, het (moes)tuinieren, onze stambomen, onze wandelingen, enz…

Natuurlijk zullen we het hier op tijd laten weten met de nodige links.

We zoeken ook een manier om Marielle toe te laten haar gedichten en gedachten te plaatsen, of Marcel zijn filosofische gedachtenissen.
Maar dat zien we later wel.

Langzaam maar zeker.

De nieuwe site over het boerenleven is al online maar moet nog ingevuld worden.
Hij lijkt qua “look & feel” enorm op deze site, maar we zijn dan ook tevreden over het huidige model.

Hetgeen nog moet gebeuren zijn onze uitstapjes en de stambomen.
Daar moeten we nog aparte plaatsen voor creëren en dat komt wel.

…

Foto : Le pont Valentré in Cahors
(c) Marcel & Marielle

Een jaar vol emotie voorbij

Als alles verandert,
dan Verander je mee.
…
we lieten gaan wat voorbij is
en gaan nu verder met twee.

We hebben lange tijd niets aan deze blog gedaan, maar …
Het jaar 2023 was er dan ook één vol emotie, zowel op persoonlijk vlak als bij familie, vrienden en kennissen.
We gaan om een heleboel redenen niet verder in op alle details, maar het grote plaatje kunnen we delen

Een afscheid

Een van onze kinderen heeft besloten om ons de rug toe te keren en dat heeft pijn gedaan.
Maar eenmaal de rouwperiode achter de rug en na alles op een rijtje gezet te hebben, hebben we ingezien dat de nieuwe situatie beter is dan de vorige.
Er zijn geen heftige rollercoasters meer van aantrekken en afstoten, van ruzies en valse excuses, van slingeren tussen hoop en desillusie, van …

We herkenden in deze persoon niets meer van het kind dat we hadden helpen opgroeien.
We hebben uiteindelijk dan toch definitief afscheid kunnen nemen van dit kind dat ons totaal onbekend geworden was,
…
dat ons kind niet meer was
…
Dit kan voor sommigen hard klinken, maar zij die ons kennen, weten dat het op deze manier beter is.

En er zijn zelfs een hoop (met dit kind verbonden) conflictsituaties tussen ons tweetjes verdwenen. Kortom, ons leven is een stuk rustiger nu.

We lieten dus gaan wat voorbij is.

Maar ook een welkom

Maar ons andere kind heeft dan uiteindelijk “zijn metamorfose” kunnen doorlopen.
Hij is nu veel gelukkiger dan vroeger.
Ook wij zijn gelukkiger omdat wij als ouders er al sinds de pubertijd in betrokken waren zonder ooit het ten gronde liggende probleem te kennen. Een kind dat zich niet op zijn plaats voelt, dat zich niet goed voelt en ook nog eens niet weet wat er precies aan de hand is, is niet makkelijk om te laten opgroeien.
Er zijn meer crisissen geweest dan ons lief was.
Maar dat is intussen allemaal voorbij en we zien hem helemaal op- en openbloeien.

Intussen is hij zelfs gelukkig getrouwd en hebben we er dus een schoondochter bij.
Samen hebben ze grootse toekomstplannen en we wensen ze dan ook alle succes toe.

En er zijn er weer twee.

En hier met ons?

Afscheid nemen is nooit makkelijk, maar we hebben een grote vrede herwonnen.
En nu ook die hele transitieperikelen voorbij zijn, en ook daar alles goed loopt, zijn wij ook gelukkig.

En nadat al die problemen verdwenen zijn, hebben we een stuk rustiger vaarwater gevonden in ons leven..
Maar we hebben er onze tijd voor moeten nemen, dat jaar er tussenuit was nodig,
…
meer dan nodig.

En we gaan nu verder met twee..

En ja, we zijn veranderd…

Dus verandert de site mee.
Maar dat is voor binnenkort.
…

Foto : Maar Scotty wil nog altijd gestreeld worden.
(c) Marcel & Marielle

Een goed (?) jaar weggeweest

Even weg,
is niet altijd weg
…
Het is gewoon even de tijd nemen
om terug te komen.

Hoe komt zoiets?

Inderdaad, 2022 hebben we zeer weinig aan deze blog gewerkt.
En daar waren verschillende redenen voor:

Enerzijds enkele gezondheidsprobleempjes, anderzijds een enorm drukke agenda voor weinig tijd.
Maar ook een tijdlang gewoon geen zin.

Dan kwam daar nog een flinke portie coronamoeheid bovenop, van de ene lockdown naar de andere beperking en weer terug.

Dan waren er wat issues in de familiale kring waar we liever niet te diep op ingaan.

En dan kwam daar dan natuurlijk die enorme lange en droge zomer bij die ons enorm veel tijd heeft gekost om nog maar gewoon de groenten te doen groeien.

Inhaalbeweging?

Zoals bijna elk jaar zullen we een tijdje bezig zijn met herinneringen op te halen, te rangschikken en ze dan eventueel in een pagina of berichtje te gooien.
We zullen ook ons werk hebben om de pagina’s over de moestuin (waar toch wel wat gepresteerd is) bij te werken.
En dan is er natuurlijk ook het stamboomonderzoek waar we waarschijnlijk extra hulp zullen nodig hebben.

Tot binnenkort dus…

…

Foto : Maar de bloemen blijven bloeien…
(c) Marcel & Marielle

Een nieuwe wereld

Even stilstaan
…
stilstaan om de wereld te overschouwen
stilstaan bij de gekken in die wereld
stilstaan bij de angst van die gekken
en
stilstaan bij de slachtoffers van die angst
…
maar beweeg om hulp te bieden aan die slachtoffers

Angsthazen

Want Putain, Loekaschenkel, Asbak en Tjing Ping Ping,
of al die andere despoten en tirannen zijn inderdaad gek.
Gek van angst…

Macho’s die bang zijn om hun imago van sterke jongen te verliezen.
Gek van angst…

Angsthazen die het in hun broek doen voor een andere mening.
Gek van angst…

Bang van de waarheid.
Gek van angst…

En nog angstiger voor het oordeel dat later zeker zal volgen.
Gek van angst…

Want ooit vallen ze van hun voetstuk,
en zullen ze vertrappeld worden door hun eigen angsten.

Kleuren

Blauw en geel:
de kleuren waar putain en co angst van hebben.

Blauw:
de kleur van de waarheid

Geel:
de kleur van vreugde

Maar ook
Groen:
de kleur van kracht en belofte
…

Foto : Landschap in Haspengouw
(c) Marcel & Marielle

2021⇒2022

De merrie met Kerstmis hebben we gehad
… maar er blijft…
…
nog een happie voor nieuwjaar
… maar wees niet bang …
…

Een jaar loopt weer ten einde.

Niet alleen een tijd voor hitlijsten en jaaroverzichten,
…
maar ook
om goede herinneringen te koesteren,
om wonden de kans te geven te helen,
om het verdriet achter te laten,
om afscheid te nemen van het bittere.

Een tijd om iedereen het beste te wensen
voor het jaar dat ons te wachten staat.
…
We beginnen met gezondheid en geluk,
maar mogen warmte en liefde niet vergeten,
…
een lach van een kind, een zoen van een lief,
een aai over je bol van oma of opa,
… of van mama of papa
er zijn zoveel kleine dingen die het leven aangenaam kunnen maken…
…

maar we wensen je ook

…
de wijsheid vooraleer iets te beginnen,
de eerlijkheid om eigen fouten toe te geven,
de gematigdheid in het oordeel over anderen,
de moed om opnieuw op te staan,
het geloof in het kunnen van jezelf en anderen
de hoop en overtuiging dat alles beter zal worden
de liefde die nodig is om van de wereld een betere plaats te maken

…

…Want tegen Carnaval …
staat dat paard weer op de gang bij buurvrouw Janssen.

Een nieuw gezicht

Het oude afschudden.

Jaja, Marcel was even die wilde haarbos beu.
Door al die covid-maatregelen en de drukte van de eindejaarsperiode kon hij niet meer deftig naar de kapper en zag hij er eigenlijk niet uit, niet dat hij er anders deftig uitzag, maar het werd echt erg.

Dus mocht Marielle opdraven als vrijwilligster:
Eerst wou Marielle nog even een fantasietje uitproberen, maar er zijn hier geen abdijen met bier en kaas, dus is dat afgeketst.

Het is dus allemaal heel kort geworden.
Marcel ziet wel wat er gaat gebeuren tegen de lente of de zomer.
Misschien blijft het kort, misschien komt er weer wat baard bij, misschien gaat alles af, hij ziet wel ???

Feestdagen in voorbereiding.

“Onze feestperiode van het jaar” komt er weer aan:
Dat is 2 tot 3 weken koken en tafelen, en tussendoor toch proberen om iets te bewegen om niet te ontploffen:

  • Verjaardag van Marcel
  • Kerstmis
  • Nieuwjaar
  • Verjaardag van Marielle
  • En “kleinere” feestdagen
    zoals verjaardagen van vrienden en buren, driekoningen (wat hier toch een soort evenement is met die speciale taart)

Het opbouwen (en later weer afbreken) van heel die kerstversiering, maar Marielle doet dat graag.

Effe de blog recapituleren

Site layout gewijzigd

Regelmatige bezoekers hebben het misschien al gemerkt:
we zijn volop bezig met de site een meer compacte, meer logische layout te geven.
Dat vraagt niet alleen enorm veel nadenken, maar ook enorm veel “geknoebel” inzake plaats in het menu, herstellen van de links, nieuwe informatie inbrengen …
Maar het geeft ons ook nog eens de gelegenheid om zelf alles nog eens na te kijken en ons af te vragen of die informatie, die pagina (nog) wel nodig is.

Oudere berichten geplaatst

Zoals beloofd zijn we bezig om via oude foto’s, whatsapp-berichten en andere zaken bezig om oudere berichten te plaatsen (en de juiste datum te geven) over zaken die we gedaan hebben of dingen die ons overkomen zijn.

Volop bezig met de moestuin.

En ja, die moestuin blijft ons bezighouden.
Zowel buiten:
Buiten is het winterseizoen, dus tijd voor de wintergroenten zoals veldsla, spinazie, porei, …
Maar ook  het planten en voorbereiden van volgend jaar is volop bezig met knoflook, sjalotten, de eerste uien, …

En binnen:
Planning van “wat gaan we planten, wanneer, waar en hoe”…
tot het verder uitwerken van onze plantfiches en andere pagina’s.
…

Foto : Effe een kale kop, lekker fris zo midden in de winter…
(c) Marcel & Marielle

Gezondheidsupdate Marcel

Vanaf het ogenblik dat je als man
een aantal jaren op de teller hebt,
…
kan het gebeuren dat er beneden iets groeit …
waardoor andere dingen niet meer groeien …

Oudemannenclub

Marcel behoort sinds enige tijd dus officieel tot de club der “oude mannekes”.
Prostaatproblemen komen op latere leeftijd veelvuldig voor, het is dus niks om je er als man voor te schamen.

Het is vooral zaak om er snel bij te zijn om ergere gevolgen te voorkomen.
Omdat in de familie van Marcel prostaatproblemen geen zeldzaamheid waren, wisten we al lange tijd dat er ooit problemen zouden optreden.
Daarom dat hij al van rond zijn 40-45 jaar jaarlijks de PSA-waarde liet opmeten via een bloedtest.

En we kunnen eigenlijk alleen maar elke man aanraden om vanaf een zekere leeftijd, en zeker bij voorbestemdheid, hetzelfde te doen.
En een jaarlijks bloedonderzoek is altijd nuttig.

Het komt langzaam aangeschuifeld …

Het probleem is inderdaad dat de situatie zo langzaam verslechtert dat je je er als man geen rekenschap van geeft.
Maar plots merk je wel dat je “wat moeilijker” plast, dat sex niet meer zo goed gaat als vroeger, dat je regelmatig ontstekingen en infecties hebt in de blaasregio …
En dan is het eigenlijk al te laat.

Jaarlijkse bloedafname

Door een regelmatige controle van de PSA-waarde (Prostaat Specifiek Antigeen) kan je de problemen al een tijdje op voorhand zien aankomen en kan je door medicatie de problemen een hele tijd lang voor je uitschuiven, soms zelf voor de rest van je leven.
Bij Marcel is dat ook een tijdje gelukt, maar de PSA-waarde bleef stijgen en de moeilijkheden namen zodanig toe dat een bezoek aan de uroloog niet langer kon uitgesteld worden.

Operatie

Na een aantal onderzoeken en heel wat medische beeldvorming is de uroloog tot de conclusie gekomen dat een operatie niet langer kan uitgesteld worden.
Die zal plaatsvinden in januari.
Een deel van de zwelling zal “weggeschraapt” worden. In moeilijke taal heet dat “transurethrale prostatectomie” en is voor urologen een routineklus.

Maar …
die operatie is het ergste nog niet, het is vooral die maand verplichte rust naderhand die voor Marcel het ergste zal zijn. Daarom ook dat hij gevraagd heeft om geopereerd te worden in de winter.

Geen kanker

Maar het voornaamste is toch wel dat er geen sporen zijn van kanker.
Het blijft gelukkig bij een gewone prostaatvergroting en voorlopig zonder complicaties.

En Marielle?

Haar gezondheidsupdate zal later volgen, maar daar ligt ook een operatie in het verschiet.
Daar zullen we later over berichten.
…

Foto : Het ziet eruit om te lachen, maar het doet soms verdomd pijn
(c) onbekend – gevonden op internet

Een sabbatjaar

Een jaartje “digitale rust”

Inderdaad,
we zijn een jaartje bewust van onze site weggebleven, geen statistieken bekeken, geen reacties bekeken, niks, …
En we hadden het nodig, want zo een blog/site slorpt je op, je wil altijd beter doen, altijd bijwerken, altijd meer en betere informatie geven.
En dan wordt het een sleur, een werk, een karwei. En dat is niet wat we voor ogen hadden toen we hieraan begonnen.

We hebben dus heel wat in te halen qua blogwerk, maar hieronder alvast een kleine opsomming van de voornaamste dingetjes dit jaar.
Die zullen naderhand uitgewerkt worden in aparte blogberichten.

Hebben we dan stilgezeten?

Zeker niet.
Er was werk genoeg aan de winkel:

  • de moestuin
    We hebben een volledig nieuw design ontwikkeld dat zich perfect inpast in het grote plaatje dat al uitgetekend en uitgewerkt was.
    Dat design omzetten in realiteit was dan weer andere kost, want veel hard labeur en vooral handenarbeid, maar de resultaten mogen er zijn.
  • de ezels
    We hebben jammer genoeg afscheid moeten nemen van Duc’s halfzus “Bisou”.
    Op een zekere dag was ze ’s ochtends nog actief, en dezelfde namiddag lag ze plots dood in de wei. Ze was nog maar 9 jaar oud en niemand die ons kan uitleggen wat er gebeurd zou kunnen zijn.
    Maar we hadden het andere ezeltje, dat we van dezelfde eigenaars gekocht hadden, ook al veel te snel moeten afgeven.
  • nieuwe ezeltjes
    Omdat paardachtigen, en dat zijn (muil)ezels tenslotte, kuddedieren zijn, mag je ze eigenlijk niet op hun eentje laten. We moesten dus op zoek naar gezelschap voor Duc.
    En daar hebben we geluk gehad. Een boer op niet al te grote afstand had een paar ezels te veel in z’n kudde en wilde af van de jongste, een moeder met haar veulen.
    Dus zijn Caddie en Kebab Duc gezelschap komen houden.
    En een extra verrassing was dat Caddie zwanger was (en nog steeds is op dit moment) zodat we binnenkort een nieuw beestje welkom mogen heten.
    Maar omdat we dan teveel dieren hebben, zullen we Kebab moeten verkopen.
  • stallingen bouwen
    Omdat we stilaan de verbouwingen aan het voorbereiden zijn, moesten er een paar oude, voorlopige, constructies afgebroken worden.
    Maar we hadden wel nog steeds stalling nodig voor zowel de graafmachine als voor de dumper en onze aanhangwagen.
    Daarnaast moest er ook een nieuwe houtschop gebouwd worden, waar we ook het grotere tuinmateriaal in wilden onderbrengen.
  • Brandhout en stommiteiten
    Begin dit jaar heeft Marcel op één van onze weides de fruitbomen vrijgemaakt door een aantal eiken om te zagen.
    En zo ging hij op een dag “eens snel effe nog een boompje doen”, maar is toen uitgeschoven met een draaiende kettingzaag in z’n hand.
    “Haast en spoed is zelden goed” of “Routine kan dodelijk zijn” …
    Resultaat:
    een jaap van 15 cm in z’n linkerbeen even boven de knie.
    Hij dacht voor dat kleine werkje geen zaagbroek nodig te hebben.
    Dat was dus 2 weken verplichte rust en veel inhaalwerk naderhand.
    Sindsdien doet ie bij het minste zaagwerk toch z’n zaagbroek aan.
  • Appeltjes
    Maar die appelaars hebben nog nooit zoveel fruit gegeven.
    Terwijl op andere weides de bloesems in het voorjaar bevroren waren en we daar dus totaal geen oogst hadden, heeft deze wei toch rond de 600 kg opgeleverd.
    Dat geeft dus veel appelsap, ciderazijn, “appelwater”, confituur, compote, en appeltjes om zo te eten natuurlijk…
  • Een rampjaar voor de tomaten
    en nog een paar andere groenten…
    Een te droog voorjaar met zelfs nog zeer late vorst, een te natte overgang naar de zomer en dan daarbovenop nog eens een droogte van enkele maanden …
    daar kunnen niet veel groenten tegen.
    Vooral voor de tomaten was het rampzalig. Door de vele regen heeft zich zeer snel de meeldauw ontwikkeld en die was niet tegen te houden. Je kon de aangetaste scheuten niet zo snel verwijderen of de rest was al aangetast.
    Ook de knoflook, sjalotten en uien konden niet zo goed tegen de nattigheid, net zoals de knolselder, de rode bieten en nog een paar knolgewassen
    Daarentegen hadden we meer dan voldoende courgettes en pompoenen en hadden de aardappeltjes en boontjes het eigenlijk ook niet slecht gedaan.
  • …

En nog eens een coronajaar

Dat dat verdomde coronavirus nog steeds niet weg is, hebben we geweten.
We hebben intussen onze derde prik gehad en bereiden ons voor op een nieuwe prik in het voorjaar.
Intussen gaan we het derde jaar in dat we onze kinderen en kleinkinderen niet meer hebben kunnen vasthouden en knuffelen.
Telkens kwam dat verdomde virus weer terug de kop opsteken.

We hebben onze mening over anti-vaxxers en andere zaken, maar we gaan beleefd blijven …

Plantfiches

Na studie en synthese zijn we er eindelijk in geslaagd om een type plantfiche te ontwikkelen die aan onze verwachtingen en eisen voldoet.
Nu moeten we die “alleen nog maar” invullen en per plant heb je toch al snel meerdere dagen nodig om de informatie te verzamelen, te sorteren, te ordenen om uiteindelijk het essentiële over te houden voor een werkbaar instrument voor de moestuin.

En dan het dagdagelijks leven

Dat gaat ’n gangetje, met ups en downs, met de probleempjes die komen met de jaren, met vrolijke dagen en minder vrolijke.
Het sociale leven lijdt wel enorm onder corona omdat er hier in het diepe Frankrijk toch meer protest is tegen de maatregelen waardoor een aantal buren en kennissen niet meer kunnen of willen deelnemen aan de activiteiten die dan toch kunnen doorgaan, maar dan “enkel met QR-code” …
En zelf proberen we toch nog steeds zo voorzichtig mogelijk te zijn in onze keuze van activiteiten, zeker met de laatste coronacijfers.

Er komen ook een paar dingen op ons af inzake gezondheid:
ja of neen operatie voor Mariëlle en welk alternatief indien geen operatie,
en toch een operatie voor Marcel.

En dan gaan we nu beginnen met het bijwerken van de site, de blogberichten en onze plantenfiches.

…

Foto : Marielle met onze ezeltjes
(c) Marcel & Marielle

Het rare 2020

We hebben een lange tijd niets aan de site gedaan.
Was het omdat we geen zin hadden?
… geen tijd hadden?
… met een writers-block zaten?
… of hadden we er gewoon even genoeg van?

Geen idee, maar we hadden eventjes geen zin om ons om de site/blog te bekommeren.
Er zijn zoveel dingen geweest dit jaar dat we niet meer weten wat het juist was, maar feit is dat we langzaam terug opstarten.
Daar is best veel werk aan omdat we een hoop achterstand hebben en dat allemaal moeten inhalen.

De crisis?

Of ligt het dan toch aan die coronacrisis die zo een beetje alles door elkaar gegooid heeft.
En alhoewel we hier op het platteland toch niet echt opgesloten zitten, ondervinden we toch een soort drukkend, verstikkend gevoel in de maatschappij.
Een aantal mensen wordt argwanender, agressiever, verdraagt minder van de ander…

Weinig tot geen contacten, bezoeken, etentjes, geen ontbijten, geen wandelingen… Het vreet toch aan een mens, zelfs wanneer je graag op je eentje bent, graag thuis zit of gewoon graag wat rust wil hebben. Af en toe anderen zien, ontmoeten, knuffelen… kan toch deugd doen.

De situatie in de USA?

Dat circus ginds heeft ook voor een groot deel ons leven beheerst dit jaar. Zo veel zelfs dat we er onze buik van vol hadden/hebben.
Laat ons hopen dat het met de nieuwe president ginds allemaal een beetje kalmeert, dat de rust in de internationale politiek terugkeert zodat de brandjes links en rechts kunnen uitdoven of geblust worden.

De lange, hete en droge zomer?

Deze heeft ons ook parten gespeeld, vooral het watertekort.
De moestuin en de beesten moesten regelmatig water krijgen.
De groenten deden het niet zoals moest.
We hadden “beestenbezoek’ dat ons niet alleen al onze aardappelen gekost heeft, maar ook nog eens onze pompoenen en aanverwanten. De boosdoener is nog niet helemaal gekend: ofwel de woelmuis ofwel de ritnaald (larve van de kniptor), maar we denken vooral toch de woelmuis.

De nieuwe WP-editor?

Voorts hebben we onze moeilijkheden met de nieuwe editor van WordPress, waardoor we zelfs een verhuis van de site naar een andere blogsite zouden kunnen overwegen. Maar dat is nog af te wachten, we ploeteren nog even door met deze site.

Het dagelijkse leven?

Maar we hebben echt niet stilgezeten.
er werden verschillende nieuwe opslaghokken gebouwd, een nieuwe stalling voor de graafmachine.
De moestuin werd verder uitgebouwd en door nieuwe inzichten in permacultuur ook omgebouwd worden
De oogst moest verwerkt worden, met nieuwe recepten tot gevolg.
Dus meer dan genoeg om te vertellen dus.

Foto : spotcartoon over het virus en het fake news dat ons ganse jaar bepaald heeft
(c) thenationalnews.com