De instorting

Zoals al gezegd, het zag er te mooi uit.

De muur was mooi recht, zelfs loodrecht.
Persoonlijk zouden we de muur toch “iets achteruit gelegd” hebben, een beetje schuin dus. Maar je vertrouwt natuurlijk de specialisten.

Water, water en nog eens water

Rulhe is een oude occitaanse naam en betekent “ruisseler”, stromend water dus.
Elk huis hier heeft z’n eigen put of bron en het moet al droog zijn voor daar geen water meer uitkomt.
Er zit dus al een hoop water in de grond,

De winter van 2016-2017 was nat, heel nat.
We hadden bronnetjes op plaatsen waar we het nog nooit gezien hadden.
De grond zoog zich dus goed vol.

En dan gebeurt het onvermijdelijke

Een deel van de opgevulde grond had zich nog niet kunnen vastleggen en begon te schuiven over de laag eronder die al iets vaster zat door het gewicht er boven. Denk maar aan zoiets als een sneeuwlawine.

We begonnen het pas na een paar weken te merken. De muur begon te “buiken”, of in het Frans “il commence à mettre du ventre”.
Vanaf de derde laag stenen boven de grond begon de muur langzaam naar voren te komen en de bovenste grondlaag begon te zakken, meer dan goed was bij een normale aanaarding.

En éénmaal dat gebeurt, is het gewoon wachten tot het onvermijdelijke gebeurt.
De aannemer kon niks doen door het slechte weer. Z’n materiaal zou gewoon wegzakken in de modder en mee naar beneden glijden.

Het was dus wachten… en hopen dat het niet te erg wordt.

6 februari 2017

Half tien ’s avonds, hebben de buren naderhand verteld.

Zelf hebben we niks gehoord, want het geluid liep van ons huis weg en we hebben ook niks gevoeld.
Maar dat is het ogenblik dat die muur naar beneden gegaan is. De bovenste stenen eerst (goed voor ons), recht op ons waterzuiveringsstation (minder goed voor ons).

’s Anderendaags hebben we de aannemer verwittigd, en hij was er ook niet gelukkig mee. Maar gelukkig hadden we een officiële factuur met de tienjaarlijkse waarborg.
Daardoor is de aannemer verplicht om de geleden schade te herstellen.

dav

En dat is heel wat:

  • er is de muur op zich
  • maar ook nog eens het waterzuiveringsstation
  • een aantal druivelaars die we geplant hadden
  • wat materiaal dat nog aan die basis lag

Het werd dus een verzekeringszaak.

En verzekeringen ….
… zijn snel om te innen….
… maar minder snel om zelf over de brug te komen.

Maar eerst moest er een expert aangesteld worden om …
… te bepalen welke expert zou moeten aangesteld worden om de schade te bepalen en te bepalen hoe de reparatie moest gebeuren om een herhaling te voorkomen.
We zijn in Frankrijk niewaar?

Maar het was voor ons goed dat eerst de bovenste stenen naar beneden gekomen waren, en dat niet de onderste stenen weggegleden waren.
Wij hadden namelijk net iets van de basis weg ons waterzuiveringsstation ingebouwd, en hoe je het draait of keert, dat had de basis kunnen verzwakken.
En dan hadden wij niks te zeggen gehad.

Het werd dus september vooraleer het dossier klaar was en de aannemer wist hoe hij de zaak moest aanpakken.
Je kan met die zware machines immers niet in de modder werken, die zakken dan compleet weg. En in de winter kan je niks beginnen door de vorst of het slechte weer.
Dat wordt dus ten vroegste zomer 2018 vooraleer er aan de herstelling kan begonnen worden.

Een andere aannemer van in het begin?

We hebben dan natuurlijk extra navraag gedaan of we misschien geen andere aannemer hadden moeten nemen.
Want: “Hadden we geen vergissing begaan?”

Neen dus. Alle aannemers in de buurt hebben al dergelijke dingen meegemaakt. Ze hebben allemaal al instortingen meegemaakt.
En dat ligt gewoon aan de manier waarop ze werken, aan het risico dat ze nemen.

Normaal moet zo een rotsmuur langs achteren een extra afwateringslaag krijgen bestaande uit een drainering-textiel en grof gebroken steen.
De meeste aannemers doen dit niet omdat de kosten dan de pan uitrijzen. De prijs wordt minstens verdubbeld.
En uit ervaring weten ze dat er in 99% van de werven toch niks gebeurd als ze die laag achterwege laten. En als er iets gebeurt, dan vallen ze terug op de verzekering.
En de muur moet altijd een beetje schuin naar achteren gebouwd worden. (zie je wel?) Maar ook daar is een uitleg voor: normaal leunt zo een muur altijd vanzelf langzaamaan naar achteren door het aandammen van de grond. Alleen is dat hier niet gebeurd omdat de grond naar voren kwam en geen tegengewicht vond.

En dan heb je de pech dat je natuurlijk tot die 1 % behoort.

.


⇐ De constructie De reparatie ⇒

Foto : de rotsmuur na de instorting, met alle veroorzaakte schade
(c) Marcel en Marielle

 

Plaats een reactie