Lorsqu’une porte se ferme,
il y en a une qui s’ouvre.
…
Malheureusement,
nous perdons tellement de temps
à contempler la porte fermée,
…
que nous ne voyons pas
celle qui vient de s’ouvrir.
En dat geldt ook voor poorten
Zoals al vermeld, hadden we eind 1999 een zware storm die onze oude poort voor zowat de helft had weggeblazen.
Toen hebben we dat nog ietwat kunnen rechttrekken door alles boven een zekere hoogte weg te zagen en de scharnieren wat aan te passen.
We zaten dus met een lage poort, hetgeen toch heel wat minder afschrikwekkend was dan dat hoge geval van in het begin.
Maar komt het moment
Dat je dat oude geval toch moet vervangen.
En dat gebeurde dus een eerste keer met Pasen 2006.
Het ontwerp was poepsimpel maar beproefd: een paneel met een kruiselings steunhout van de ene kant boven naar de scharnier aan de andere kant beneden. Dit is een sterk concept en vermindert het wegzakken in het midden.
Geen franjes, geen tierlantijntjes en als decoratie enkel de bouten in een bepaald patroon.
Het materiaal is wat men hier “plancher déclassé” noemt. Dat houdt wel een tijdje, maar zelfs met beits of vernis niet voor eeuwig.
En nog eens een moment
Bijna 20 jaar later, in 2022, was die eerste nieuwe poort opnieuw aan vervanging toe.
Opnieuw hetzelfde concept, maar dan deze keer met wat meer tierelantijntjes.
We hebben gekozen voor een model dat van de 2 zijkanten, lichtjes naar beneden loopt in het midden en we hebben er ook een kleurtje tegenaan gegooid. Het zijn de kleuren die we nog zullen herhalen in de volledige verbouwing.
…
De definitieve poort?
Die komt wanneer het huis klaar is en we ergens weer wat reserves hebben.
Het zal er waarschijnlijk eentje worden in aluminium, een laag model, in de kleuren van het totaalproject.
Maar de details zullen we tegen die tijd wel zien.
.
Marcel & Marielle 