De Quercy

Kwerssie of Kerssie?

Dat is de eeuwige discussie tussen
het Nederlandse Latijn
waar de “qu” uitgesproken wordt als “kw”:
kwazie, kwota, kwerssie

en het Franse Latijn
waar de “qu” uitgesproken wordt als “k”:
Kazzie, kota, Kerssie

Quercus of Quadourques?

Het eerste wat je opvalt wanneer je de streek binnenrijdt via de hoogvlaktes zijn de bossen met lage eiken.
En laat Quercus nu het Latijn zijn voor eik, en de verbinding is snel gelegd.

Maar in de tijd van Asterix en Obelix woonden in deze streek de Cadurci (of Quadourques), een Gallische stam.
Zij bewoonden vooral de vallei van de Lot en waren indertijd vooral bekend voor het maken van linnen.
De inwoners van Cahors worden ten andere vandaag nog altijd “les Cadurciens” genoemd.
Het gebied van de oude Quercy komt vandaag ongeveer overeen met het departement de Lot.

De rand

Wij wonen op de rand van de oude Quercy.
De grenzen van de oude Quercy en de oude Rouergue zijn een beetje flou in de streek waar wij wonen. Zo staan er in het buurdorp Bournazel nog enkele oude gebouwtjes en putten in een typische Quercy-stijl en rij je dan nog enkele kilometers naar het westen, dan verandert het landschap helemaal.

En Rulhe ligt daar net naast, onderaan een helling die grenst aan die oude Quercy.

Boerenstreek

Oorspronkelijk een streek waar landbouw alleen  mogelijk was op en rond de oevers van de Lot en enkele zijrivieren.
Dat bracht dus die linnenindustrie voort en een beetje groententeelt, en op de hellingen konden wijnranken geplant worden.
De hoogvlaktes leenden zich absoluut niet voor landbouw en de eiken waren te klein om voor een soort houtindustrie te zorgen.
Het is pas nadat de Romeinen er de wijnbouw en de vetmesterij van ganzen en eenden introduceerden dat de streek een hogere vlucht nam.
Op de hoogvlaktes werd intussen ook ontdekt dat er tussen en onder die eiken bijzondere lekkere truffels groeiden.

En de magische combinatie “foie gras au truffes et un verre de vin” was geboren.

Waarom gaan we er naartoe?

Eigenlijk voor 2 dingen in het bijzonder:

  • Het eten
    Niet dat we in de Aveyron niet lekker kunnen eten of drinken, maar hier vind je toch wel specialiteiten die je in de Aveyron iets moeilijker vindt.
    En natuurlijk ook om jaarlijks te kunnen profiteren van de seizoenaanbiedingen in eend en wijn.
  • Het fietsen
    De vallei van de Lot, het Canal entre 2 mers, la Vagabonde, …
    Allemaal bewegwijzerde fietsroutes die zoveel mogelijk de kleinere wegen aandoen en je de streek doen verkennen. Soms zijn ze wat steiler, soms redelijk vlak, maar ze zijn best doenbaar.

Meestal gaan we op het einde van de zomer (die seizoensaanbiedingen) voor een dikke week naar ginds. Het is in de moestuin dan wat kalmer en de ezels staan dan nog steeds op de weides met voldoende water, dus hebben we even tijd.
We gaan vooral om te fietsen, maar ook om hier en daar een stadje te bezoeken, en eens een keertje echte lokale keuken en specialiteiten te eten.

We hebben een mooie rustige gite gevonden midden in de natuur even buiten Cahors en daar keren we dus ieder jaar weer terug.
Zij die willen weten waar, hoeven het maar te vragen.


⇐ Verder weg … ⇒

Foto : le pont Valentré in Cahors
(c) Marcel & Marielle